مفهوم NGN

NGN معادل Next Generation Network يا اختصاري است براي New Generation Network که اختصار دوم به تازگي مطرح شده است.

تفاوت اين دو اختصار نيز در آينده‌نگر بودن معناي اول، در برابر حاضر و آماده براي فروش بودن NGN در معناي دوم است.

منظور از N دوم يعني "شبكه" همان "شبكه تلفن‌هاي ثابت" مي باشد البته از ديدگاه فني NGN، تمام شبكه‌هاي مخابراتي فعلي را در خود حل خواهد كرد و يك تنه به جاي همه آنها خواهد نشست.

در حالت کلي كاربران ساماندهي مخابراتي- ارتباطي با دو نوع شبكه از لحاظ "معماري" روبه‌رو هستند و آن دو عبارتند از: شبكه‌هاي مداري و شبكه‌هاي بسته‌اي.

براي مثال شبكه تلفن ثابت و نسل دوم شبكه تلفن همراه (كه اكنون بستر ارتباطي و زيرساخت مخابرات در جمهوري اسلامي ايران است) "مداري" هستند و شبكه‌هاي داده‌رساني، اينترنت و نسل‌هاي بعد از نسل دوم تلفن همراه، "بسته‌اي"اند. فرق اين دو معماري هم اگر بخواهيم به تمثيل بيان كنيم پيوسته بودن و گسسته بودن ارتباط است. به عبارت ديگر در معماري "مداري" هنگام برقراري ارتباط، اتصالي بين مبدا و مقصد برقرار مي گردد که تا پايان ارتباط وجود دارد، اما در معماري "بسته اي" هنگام برقراري ارتباط، اتصالي بين مبدا و مقصد برقرار نمي شود و بسته هاي ارسالي از مبدا ممکن است مسيرهاي متفاوتي را نسبت به يکديگر جهت رسيدن به مقصد طي کنند.

اما از لحاظ تحرك نيز كاربران فعلي يا با شبكه‌هاي ثابت روبه‌رويند و يا با شبكه‌هايي طرف‌ هستند كه اجازه تحرك را به آنها مي‌دهند.

اگر به همين دو تقابل اكتفا نكنيم (تقابل "مداري- بسته‌اي" و تقابل "ثابت- همراه") و از تقابل‌هاي ديگر هم بخواهيم ياد كنيم، مي‌توانيم سراغ تقابل "باند باريك- باند پهن" برويم: يعني شبكه‌هاي باند باريك و شبكه‌هاي باند پهن. حال اگر ملاك "خدمات" و انواع تقابل‌هاي "تك رسانه‌اي و چند رسانه‌اي" آن را در نظر بگيريم، باز هم دسته‌بندي ديگري از شبكه‌ها رخ مي‌نمايد.

پس ده‌ها و بلكه صدها شبكه از لحاظ معماري و ساختاري جدا از هم، ‌نامزد N دوم در اختصار NGN هستند.

اساس فناوري NGN تبديل سيستم‌هاي سوييچنگ مداري(Circuit Switch) به سوييچينگ بسته‌اي(Packet Switch ) مي‌باشد. اين فناوري عملا سرويس‌دهي زيرساخت‌ها را يکسان مي‌کند و اين امکان را به وجود مي‌آورد که صوت و داده از طريق پروتکل IP در شبکه زيرساخت منتقل شود.

بازگشت به بالای صفحه